Geschiedenis van roulettesystemen

Martingale

De naam komt uit het Provençaalse gokjargon (à la martegalo, “op de manier van de inwoners van Martigues”, die spreekwoordelijk roekeloos waren) voor een verdubbelende inzet, vastgelegd in Franse woordenboeken uit de jaren 1760. Thorp (1984) geeft, in navolging van het American Heritage Dictionary, een tweede volksverklaring: de inwoners van Martigues werden bespot om vreemde gewoonten, waaronder het dichtrijgen van hun broek aan de achterkant, zodat de uitdrukking “op een belachelijke manier” ging betekenen. Het was al een waarschuwend verhaal in het Parijs van de 18e eeuw: Casanova beschrijft hoe hij in de jaren 1750 in Venetië een fortuin verloor door te verdubbelen bij faro. De wiskunde van waarom het mislukt, de tafellimiettafelTafellimietDe toegestane minimum- en maximuminzet. Het maximum is wat verdubbelingsprogressies tegenhoudt.Volledig lezen → en de eindige bankrollgeldBankrollHet totale bedrag dat je voor het spelen opzij hebt gezet (je speelbudget). Bankrollbeheer is beslissen hoeveel je daarvan per inzet en per sessie op het spel zet.Volledig lezen →, was in de jaren 1770 begrepen. In de kansrekeningwiskundeKansDe kans op een uitkomst, van 0 tot 1 of van 0% tot 100%. Eén nummer: 1/37 = 2,70%.Volledig lezen → werd “martingaalstrategieMartingaleProgressie die de inzet na elk verlies verdubbelt. Zie de sectie Strategie voor wat ze wel en niet doet.Volledig lezen →” in de jaren 1930 een technische term voor een eerlijk spelwiskundeEerlijk spelEen spel waarin geen van beide partijen een voordeel heeft: elke inzet heeft een verwachtingswaarde van nul.Volledig lezen →, en dat is precies wat een roulette-Martingale niet is.

Tafellimieten bij roulette

D’Alembert

Jean le Rond d’Alembert betoogde in de Encyclopédie (1754) dat na een reeks keer kop munt waarschijnlijker werd, een vroege formulering van de gokkersdrogreden door een vooraanstaand wiskundige. Het inzetsysteem dat na een verlies een eenheidgeldEenheidDe basisinzet waarin een systeem of een speler rekent. Progressies worden in eenheden beschreven, zodat ze aan elke tafel toepasbaar zijn.Volledig lezen → toevoegt en na een winst er een weghaalt, werd naar hem genoemd door latere gokkers die dat geloof deelden. Hij stelde het niet voor en zou het, op zijn betere dagen, hebben afgewezen.

D’Alembert

Labouchère

Henry LabouchèrestrategieLabouchèreWegstreepsysteem: schrijf een rij getallen op, zet de som van de twee uiteinden in, streep ze weg na een winst, voeg het verloren ingezette bedrag toe na een verlies.Volledig lezen → (1831–1912), journalist, theatereigenaar en liberaal parlementslid, maakte het wegstreepsysteem in de jaren 1870 populair in de Londense society en gebruikte het naar verluidt in Monte Carlo. De methode, een rij getallen opschrijven en de som van de uiteinden inzetten, is ouder dan hij. Zijn naam bleef hangen omdat hij beroemd was om andere dingen en omdat het systeem de zeldzame eigenschap heeft meestal te werken, waardoor het een gespreksonderwerp aan tafel werd.

Roulette in Monte CarloLabouchère

De 20e eeuw

FibonaccistrategieFibonacciProgressie die de rij 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13… volgt: één stap vooruit na een verlies, twee stappen terug na een winst.Volledig lezen → en ParolistrategieParoliPositieve progressie: verdubbelen na een winst, opnieuw beginnen na een verlies of na drie keer winst op rij. Ook: omgekeerde Martingale.Volledig lezen → kwamen rond 1900 in gokhandleidingen. In het midden van de eeuw kwamen systemen per postorder, elk met een getuigenis en een geld-terug-garantie, en de eerste computersimulaties, die lieten zien wat de wiskunde al zei. Het bewijs dat geen enkel systeem kan werken, lag er toen al: Joseph Doob (1936) en Paul Halmos (1939) toonden aan dat geen enkele regel om te kiezen wanneer en hoeveel je inzet het verwachte resultaat van een eerlijk of ongunstig spel verandert, en Thorps overzicht uit 1969 zette de voorwaarden uiteen in de vorm waarin gokkers ze tegenkomen. Sindsdien zijn de systemen niet veranderd; de marketing is verhuisd van pamfletten naar video.

Mythe: systemen verslaan het wielFibonacci

Waarom ze overleven

Een systeem geeft een speler iets te doen en een verhaal om te vertellen. De meeste sessies onder de meeste systemen eindigen met een kleine winst, en dat is een beter verhaal dan de rekenkunde. De verliezende sessies zijn zeldzamer en worden onthouden als pech. De marketing hoeft niet te liegen over de kansen; ze hoeft alleen een winnende sessie te tonen, en die zijn er genoeg. Het tegenargument, 2,70% van de totale inzetgeldTotale inzetHet totale bedrag (omzet) dat over een sessie of periode is ingezet, opnieuw ingezette winst meegeteld. Ook: handle, action.Volledig lezen →, bestaat sinds 1796 en is nooit zo overtuigend geweest als een gelukkige nacht.

Systemen te koop

De handel van de 20e eeuw voegde eigen schema’s toe, elk een nieuwe ordening van dezelfde negatieve inzetten. Phase One werd verkocht voor $25 plus 10% van de winst van de koper, met een beloofde Phase Two zodra er $500 was betaald en een “Inner Circle” voor $5.000. Geen ervan verandert de rekensom: de verwachtingswaardewiskundeVerwachtingswaardeHet gemiddelde resultaat per inzet op de lange termijn. −1/37 van de inzet voor elke standaardinzet bij Europese roulette.Volledig lezen → van een reeks inzetten is de som van hun verwachtingswaarden.

Degene die geen systeem is

Stopregels: vooraf beslissen hoeveel je wilt verliezen of winnen en dan weggaan. Ze worden vaak verkocht als onderdeel van een systeem en zijn het enige onderdeel dat iets doet, omdat ze de totale inzet verminderen. Ze hebben geen naamgever, wat passend is.

Vragen