Het Roulettenburg van Dostoevsky
The Gambler (1866): het beste boek over roulette, geschreven door een man die erbij verloor, in zesentwintig dagen.
Dostoevsky dicteerde The Gambler om schulden te betalen die hij had opgelopen aan de tafels van Wiesbaden en Homburg. Zijn verteller Alexei beschrijft het kuuroordcasino, de systemen, de zekerheid dat een reeks moet eindigen en het gevoel van winst als inzicht, met een nauwkeurigheid die geen wiskundige heeft overtroffen.
De omstandigheden
In 1866 was Dostoevsky een uitgever vóór 1 november een roman schuldig, anders verbeurde hij voor negen jaar de rechten op zijn werk. Hij had in 1863 en 1865 grote bedragen verloren met roulette in de Duitse kuuroorden en zijn bezittingen en de sieraden van zijn vrouw verpand. Hij nam een stenograaf in dienst, Anna Snitkina, en dicteerde The Gambler tussen 4 en 29 oktober, met enkele dagen over. Het jaar daarop trouwde hij met Anna. Hij bleef gokken tot 1871 en stopte toen volledig.
Roulettenburg
De stad is Wiesbaden, Homburg en Baden-Baden samen: het Kurhaus, de promenade, het Russische gezin dat op krediet leeft terwijl het wacht tot een grootmoeder overlijdt. De casinoscènes zijn nauwkeurig. Alexei beschrijft de aankondigingen van de croupiersmensenCroupierDe spelleider aan een roulettetafel (online vaak “dealer” genoemd).Volledig lezen →, het tableaumateriaalTableauHet gedrukte inzetveld op de tafel. Ook: tafel, vilt, laken.Volledig lezen →, de inzetten, de menigte aan de tafel, de “systemen” die spelers met notitieboekjes najagen en de manier waarop spelers over nummers praten alsof die bedoelingen hadden. Elk detail komt overeen met de roulettepagina’s op deze site; het boek is een primaire bron.
De grootmoeder
Het grote tableau van de roman: Antonida Vasilievna, de rijke grootmoeder op wier dood de familie wacht, komt in een draagstoel aan in Roulettenburg, wordt naar de tafels gereden, zet in op zerowielZeroHet ene groene vak dat door geen enkele enkelvoudige kans, dozijn- of kolominzet wordt gedekt; de bron van het huisvoordeel. Ook: enkele zero, 0.Volledig lezen → omdat haar is verteld dat die 35 tegen 1 uitbetaalt, en raakt hem. Ze zet weer op zero in. En nog eens. Binnen twee dagen is ze het grootste deel van haar fortuin kwijt, volhardend op zero, zeker dat die moet vallen, terwijl haar verwanten hun erfenis over de tafel zien verdwijnen, één straight upinzetStraight upEén enkel nummer, betaalt 35:1 uit.Volledig lezen → tegelijk. Het is het beste fictieve verslag van wat een inzet van 1/37 doet met iemand die hem één keer heeft zien vallen.
Alexei’s winst
Laat in het boek wint Alexei in één nacht tweehonderdduizend frank, vooral op roodinzetRoodEnkelvoudige kans op de 18 rode nummers. Frans: rouge.Volledig lezen → en op straight ups, in een reeks inzetten die spin voor spin wordt beschreven. Hij voelt op dat moment dat hij iets heeft begrepen: dat hij het wiel met wilskracht kan beheersen. De winst is binnen enkele bladzijden uitgegeven en verdwenen. Het boek begrijpt dat de winst het ergste was wat hem kon overkomen, wat de klinische blik is, een eeuw voordat er een kliniek was.
Eerste reis naar de kuuroorden; wint, en verliest dan grote bedragen in Wiesbaden.
Weer Wiesbaden; verliest alles; schrijft smeekbrieven; Crime and Punishment wordt deels in deze toestand geschreven.
Dicteert The Gambler in 26 dagen om een contract na te komen.
Trouwt met Anna Snitkina; ze gaan naar het buitenland; hij gokt in Homburg, Baden-Baden en Saxon-les-Bains en verliest herhaaldelijk.
Laatst vastgelegde gokken, in Wiesbaden. Hij schrijft Anna dat het voorbij is. Dat is het.
De Duitse casino’s sluiten. The Gambler overleeft de tafels die het beschrijft.
Waarom het het beste boek over roulette is
Omdat het niets uitlegt en alles goed heeft. De wiskundepagina’s op deze site zeggen dat spins onafhankelijk zijn, dat systemen sessies vormen en geen verwachtingen, en dat winst variantiewiskundeVariantieEen maat voor hoe breed de resultaten rond de verwachtingswaarde gespreid liggen. Hoog voor een straight up, laag voor enkelvoudige kansen.Volledig lezen → is en aanvoelt als vaardigheid. Dostoevsky laat een man van elk daarvan het tegendeel geloven, de een na de ander, van binnenuit, en laat de lezer dat geloof voelen. De rekenkunde vertelt wat waar is; de roman vertelt waarom dat niet genoeg is.
Vragen
Hij geloofde in bedaardheid: dat een kalme speler niet kon verliezen. Het is de illusie van controle, en hij beschreef die beter dan wie ook terwijl hij er zelf in geloofde.
Een samenstelling. Wiesbaden is het belangrijkste voorbeeld.
Kort: een lange avond. Lees het voor je volgende sessie, niet erna.
Komische noot
Hij beschreef de drogreden perfect terwijl hij er zelf in geloofde. Dat is het boek.
Bronnen
- Dostoevsky, F. The Gambler.
- Frank, J. Dostoevsky: The Miraculous Years, 1865–1871.
- Kavanagh, T. M. Dice, Cards, Wheels: A Different History of French Culture.